محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
288
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
ترجمه شما سپاه يك زن ، و پيروان حيوان ( شتر عايشه ) بوديد . تا شتر صدا مىكرد ، مىجنگيديد و تا دست و پاى آن قطع گرديد ، فرار كرديد . اخلاق شما پست ، و پيمان شما از هم گسسته ، دين شما دورويى ، و آب آشاميدنى شما شور و ناگوار است . كسى كه ميان شما زندگى كند ، به كيفر گناهش گرفتار مىشود و آن كس كه از شما دورى گزيند ، مشمول آمرزش پروردگار مىگردد ؛ گويا مسجد شما را مىبينم كه چون سينه كشتى غرق شده است كه عذاب خدا از بالا و پايين او را احاطه مىكند و سرنشينان آن ، همه غرق مىشوند . در روايتى است : سوگند به خدا ! سرزمين شما را آب غرق مىكند ؛ گويا مسجد شما را مىنگرم كه چون سينه كشتى يا چونان شترمرغى كه بر سينه خوابيده باشد ، بر روى آب مانده است . و در روايت ديگر : مانند سينه مرغ روى آب دريا . و در روايت ديگرى آمده : خاك شهر شما ، بدبوترين خاكهاست ؛ از همه جا به آب نزديكتر و از آسمان دور تر ؛ و نه دهم شرّ و فساد در شهر شما نهفته است . كسى كه در شهر شما باشد ، گرفتار گناه ، و آن كه بيرون رود در پناه عفو خداست . گويى شهر شما را مىنگرم كه غرق شده و آب آن را فرا گرفته است . چيزى از آن ديده نمىشود ، مگر جاهاى بلند مسجد ، مانند سينه مرغ بر روى امواج آب دريا . واژهشناسى البهيمة : هر حيوان زبانبستهاى را گويند و مراد از آن ، شتر عايشه است . رغا الجمل : صدا كرد . عقر : زخمى شد .